اسرار ژنتیکی طول عمر آشکار شد

پژوهشگران با تحلیل DNA بیش از ۶۰۰ هزار نفر، ژن‌های محافظ طول عمر را شناسایی کرده‌اند که در افراد صدساله و سالم فعال هستند.

این ژن‌ها نه تنها فرآیند پیری را کند می‌سازند، بلکه بدن را در برابر بیماری‌های مرتبط با سن مقاوم می‌کنند. مطالعه‌ای که در نشریه Nature Aging منتشر شده، نشان می‌دهد حدود ۵۰ درصد طول عمر به عوامل وراثتی وابسته است؛ عددی که دو برابر برآوردهای پیشین است.

به گزارش ایتنا^[2] به نقل از Med News^[3]، محققان دانشگاه‌های هاروارد و لیدن، واریانت‌های ژنی نظیر FOXO3 و APOE را برجسته کرده‌اند. ژن FOXO3 پروتئین‌های ضدالتهابی تولید می‌کند و استرس اکسیداتیو را خنثی می‌سازد، در حالی که واریانت محافظ APOE سطح کلسترول را کنترل کرده و از تصلب شرایین جلوگیری می‌کند. افراد دارای این ژن‌ها، توده عضلانی بیشتری حفظ می‌کنند، سیستم ایمنی قوی‌تری دارند و متابولیسم‌شان با سرعت کمتری پیر می‌شود.

- FOXO3: فعال‌سازی ترمیم DNA و کاهش التهاب مزمن.
- APOE (واریانت محافظ): حفاظت از قلب و مغز در برابر پلاک‌های چربی.
- SIRT1: تنظیم متابولیسم و شبیه‌سازی اثرات روزه‌داری.
- KLOTHO: تقویت عملکرد کلیه‌ها و کاهش کلسیم خون.

نکته مهم این است که سبک زندگی می‌تواند بیان این ژن‌ها را فعال سازد. ورزش منظم، رژیم غذایی مدیترانه‌ای (ماهی، سبزیجات و روغن زیتون)، خواب ۷-۸ ساعته و مدیریت استرس، بیان ژن‌های طول عمر را تا ۳۰ درصد افزایش می‌دهند. محققان توصیه می‌کنند تست ژنتیکی برای شناسایی ریسک‌ها انجام شود و از ۴۰ سالگی برنامه شخصی‌سازی‌شده آغاز گردد.

این کشف افق‌های جدیدی در ژن‌درمانی می‌گشاید؛ داروهایی مانند راپامایسین یا متفورمین، ژن‌های مشابه را فعال می‌کنند و در آزمایش‌ها عمر موش‌ها را ۲۰ درصد افزایش داده‌اند. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند تا ۱۰ سال آینده، داروهای طول عمر مبتنی بر این ژن‌ها در دسترس قرار گیرد.

در نهایت، ژنتیک سرنوشت نیست، بلکه نقشه راه است. با ترکیب استعدادهای ژنتیکی و عادات سالم، می‌توان دهه‌های طلایی بیشتری را تجربه کرد و صدسالگی را به سن نرمال نوین تبدیل نمود.